Nieuwsgierig naar het leven in het Midden ...

In 2010 was ik nog nieuwsgierig naar het leven in het Midden-Oosten, maar na een kort vrijwilligersproject in Jordanië heb ik het land, de cultuur en mentaliteit leren kennen.

Nieuwsgierig naar het leven in het Midden-Oosten

Net vóór Kerst vertrok ik samen met een andere Nederlandse naar Jordanië. Aangezien de vluchten alleen midden in de nacht of ’s morgen vroeg aankomen, zochten we een hotel om even lekker te slapen. Nou, dat lukte zeker want we waren te laat op het verzamelpunt! Met behulp van een taxichauffeur bereikten we het appartement waar de andere vrijwilligers, de workcamporganisator en –leider al op ons wachtten. Het was erg interessant om kennis te maken met jonge mensen uit verschillende Europese landen en Japan. We hebben onderling veel gekletst over elkaars leefwerelden. Ik heb leuke internationale contactenovergehouden.

Het vrijwilligerswerk bestond uit het ondersteunen van een plaatselijke organisatie bij allerlei gemeenschapsactiviteiten. Zo heb ik een dag olijven geplukt, rondgekeken in een fabriek waar ze olijven en tomaten verwerken en een creatieve les gegeven aan de jongste kinderen op een basisschool. Aan het einde van het project ben ik ook op huisbezoek geweest bij belangrijke personen, zoals een sergeant en een volksvertegenwoordiger.

Hoe verliep zo’n werkdag ongeveer? Op het huiswerkschema stond aangegeven wie het ontbijt moesten verzorgen, welke we om een bepaalde tijd moesten nuttigen. Dan werden we opgehaald met een bus, welke regelmatig te laat kwam… of waren wij nou te laat klaar? We reden een uur door het Jordaanse landschap, weg uit de stad en richting de woestijn en grens met Syrië. Eenmaal aangekomen in het kantoor van de organisatie, kregen we enorm gezoete thee. Ondertussen luisterde ik naar Arabische klanken; beleefdheden werden steeds weer uitgewisseld. Na het theedrinken werden we in twee groepen verdeeld en kregen we te horen wat we vandaag konden betekenen.

In een groepje ging ik vervolgens aan het werk, uiteraard met theepauzes. Gelukkig hoef ik me als buitenlander niet helemaal aan de beleefdheidsregels te houden en mocht ik bij een vreemde naar het toilet! Na een paar uurtjes werken, kwamen we weer bij elkaar op het kantoor en dan namen we na een kopje thee afscheid. De allerlaatste keer kregen we een certificaat en hielden we een uitgebreide fotosessie. Tenslotte reden we weer een uurtje terug naar ons appartement waar onze lunch heen gebracht werd. De rest van de dag vulden we in met een uitstapje, boodschappen doen, internetten, in de zon zitten, kletsen, eten uit je eigen land koken (zo heb ik appeltaart gebakken), enzovoorts.

Oud&Nieuw vierden we in de woestijn, waar een barbecue voor ons georganiseerd werd. De geluksballon die ik had meegenomen hebben we opgelaten en daarna hebben we gekeken hoe de jaarwisseling in Amman verliep.
Op de dagen dat we niet werkten, ontdekten we de toeristische kant van Jordanië. We hebben met de groep verschillende uitstapjes gedaan naar de hoofdstad Amman, bezienswaardigheden in het noorden van het land en we gingen ook ontspannen in een hammam. Hierdoor heb ik een breed beeld gekregen van het land.

Na het workcamp ben ik met bijna de gehele groep naar Petra gereisd. Het was erg gezellig om dit wereldwonder met de groep te ontdekken. Langzamerhand gingen steeds meer mensen richting huis, waardoor we met vier meiden naar natuurreservaat Dana trokken en uiteindelijk ging ik samen met de andere Nederlandse naar Aqaba en Wadi Rum. Tijdens dit ‘toeristische gedeelte’ van mijn reis heb ik met de anderen de workcamp-mentaliteit doorgezet: we zochten de lokale bevolking op om met hen onze manieren van leven uit te wisselen.

Ruim drie weken was ik in Jordanië. De titel van het workcamp was: Searching for a Jordanian mentality. Nou, die heb ik zeker ervaren!

Wil je ook deelnemen aan een workcamp in Jordanië, dan kun je een mailtje sturen aan Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.