Vrijwilligerswerk in Jordanië

Drie weken lang heb ik mij overgegeven aan het Jordaanse leven. Ik heb veel lol gehad en wederom een land ‘van binnenuit’ leren kennen.

Ervaringsverhaal vrijwilligerswerk Jordanië

Jordanië. Veel mensen in mijn omgeving konden zich nog wat beelden van het land herinneren uit ‘Wie is de Mol’ 2009. Vooral de in rotsen uitgehouwen stad Petra – één van de zeven nieuwe wereldwonderen – is bij veel mensen wel bekend.  Drie weken lang (26 december 2010 t/m 15 januari 2011)  heb ik mij overgegeven aan het Jordaanse leven. Wat bracht mij nu daar en hoe heb ik het ervaren?

In de zomer van 2010 heb ik voor het eerst deelgenomen aan een SIW-project. Toen heb ik Engelse les gegeven op een middelbare school in Noord-Turkije, in een plaatsje aan de Zwarte Zee kust. Dit was een geweldige ervaring. Een enorm leuke groep mede-vrijwilligers en ontzettend lieve leerlingen en docenten. Wat ik vooral erg leuk vond aan het project is dat je op deze wijze het land echt ‘van binnenuit’ leert kennen.

Aan het einde van het jaar bleek ik nog veel vrije dagen te hebben staan. Omdat het project in Turkije zo goed was bevallen, besloot ik opnieuw een kijkje te nemen in de projectendatabase van SIW. Graag wilde ik naar een land waar het nog lekker warm was en het liefst ergens in het Midden-Oosten. Ik wilde graag meer kennis en gevoel krijgen bij alle issues omtrent religie en politiek in die regio.

En ik had geluk: er bleek een project in Jordanië te zijn en daarin een plekje voor mij. Het project viel wel samen met 2^e kerstdag en oud & nieuw, maar dat leek me ook juist wel speciaal. Lekker weg van alle feestdagen-stress en ik was wel benieuwd wat ze dan in Jordanië doen. Erg leuk was ook dat er ook een ander meisje uit Nederland zou meegaan. Bizar genoeg bleek twee straten bij mij vandaan te wonen! Ruim voor vertrek naar Jordanië zijn we bij Jolanda – de Jordanië-expert van SIW – geweest. Zij heeft ons handige praktische tips gegeven en veel mooie foto’s van Jordanië laten zien.

Ik kon dan ook niet wachten tot het zover was. Samen met het andere Nederlandse meisje arriveerde ik in de nacht van 25-26 december in Amman. Daar raakten we meteen bekend met het Jordaanse bussysteem. De goedkopere, gedeelde busjes vertrekken enkel als ze genoeg passagiers hebben. Gelukkig werd ons geduld beloond en vertrokken we uiteindelijk met de laatste nachtbus richting de hoofdstad. Na een nachtje slapen en een traditioneel Jordaans ontbijt – dun, plat arabisch brood, humous, kaas, tomaten, zaatar en thee – ontmoetten we de rest van de groep op het platte dak van ons appartement in Zarqua.

Net als veel andere steden in Jordanië, bestaat Zarqua uit appartementenblokken van 3 à 4-hoog. Ze zijn vrij basic. Tijdens onze reis ontdekten we dat veel mensen – de bedoeïenen – nog altijd in tenten wonen. Dat had ik niet verwacht. Vaak zie je het vee in de buurt grazen (vooral veel schapen en soms ook kamelen).

De groep was erg leuk en we zijn met een groot deel van de groep nog doorgereisd na het project (dat eindigde op 6 januari). Het was leuk om naar de Jordaanse cultuur ook de culturen van de andere deelnemers beter te leren kennen.

Het project zelf viel qua hoeveelheid werk wat tegen. We hebben olijven geplukt, geschilderd en les gegeven in Sabha, in de woestijn vlakbij de Syrische grens. Maar gezien de tijd van het jaar was het werk niet voldoende. In de winter is het in het noorden van Jordanië nog best koud en regenachtig. Onze winterjas en slaapzak hadden we dus zeker nodig. Ook omdat er geen CV is in de Jordaanse huizen, ze gebruiken gaskachels. In het zuiden is het daarentegen ’s winters overdag een heerlijk temperatuurtje: rond de 20 graden.

Wel hebben we hierdoor veel gelegenheid gehad om het noorden van Jordanië te verkennen. Een paar voorbeelden: naar de Hamam, Jerash, de Dode Zee, Mount Nebo, modern West-Amman en genoten van de beste falafel en humous in Amman. Ik kan nog altijd wegdromen over het heerlijke eten (veel Libanees). We kookten sommige avonden ook zelf in het appartement en deden daarvoor zelf boodschappen. We hadden een moderne supermarkt op loopafstand, met een internetcafé op de eerste verdieping.

Onze groepsleider – Achmed van 23 jaar – was onze held. Hij was geboren Palestijn, erg open en uitte zich kritisch over politiek de corruptie in Jordanië. Hij hielp ons met dingen regelen en beantwoordden veel vragen. Desondanks vergde de typische Midden-Oosten mentaliteit vaak veel van ons geduld. Zeker wanneer je bijvoorbeeld uit het georganiseerde Nederland, Duitsland of Japan komt. Afspraken maken in Jordanië gaat moeizaam evenals zaken efficiënt regelen. Het was erg leerzaam om te zien hoe iedereen hiermee omging. Maar samen sloegen we ons erdoorheen.

Waar ik meteen aan denk als ik terugdenk aan Jordanië is de enorme gastvrijheid. Wanneer je op straat loopt en mensen ontmoet hoor je om de haverklap ‘welcome in Jordan’. Onbekenden spreken je zomaar aan en beginnen met je te kletsen. Soms nodigen ze je uit om ergens wat te gaan drinken (bij voorkeur mierzoete thee). Jordaniërs menen hun gastvrijheid oprecht en vinden het erg leuk om met toeristen te praten over hun land en cultuur en dit te vergelijken met jouw land.

Tweede gedachte is de combinatie ‘traditioneel – modern’. Hippe cafés met waterpijpen, bedoeïenen die in een grot wonen en een mobieltje en Facebook hebben, meiden zonder hoofddoek en met veel make-up in West-Amman, traditionele patronen rondom huwelijk elders.

De drie weken Jordanië waren zeer bijzonder. Ik heb veel lol gehad en wederom een land ‘van binnenuit’ leren kennen. Dat komt vooral omdat we met zoveel lokale bevolking in contact zijn gekomen. Achmed, vrienden van hem, bedoeïenen in Petra (hebben we een dag mee opgetrokken en gebarbecued in de woestijn) en andere Jordaniërs onderweg. We hebben veel interessante gesprekken gehad over politiek, cultuur en religie.

Het is een prettig land om te reizen, ook aan het eind voor twee meiden samen. Vervoer is ook prima te regelen, soms met gebruik van wat ‘onderhandelingstechnieken’. De natuur is ook prachtig en zeer diverse: bos en bergen in het Noorden, groene Jordaanvallei, woestijn, canyons en mediterrane Rode Zee. Het meedoen in een internationaal vrijwilligersproject in Jordanië is dus zeker een aanrader!

Marit den Ouden       

Mocht je, net als Marit, geinteresseerd zijn in een work camp in Jordanië dan kun je een mailtje sturen aan Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.