"De mooiste plekken van de wereld"

Daar ging ik dan, naar Flagstaff Arizona. Volgens de projectomschrijving zouden we werken rondom het Colorado plateau. Mooi gebied, dat wist ik wel, dus gaf ik me op voor dit project.

Een kort natuurproject in de VS

Na een lange vliegreis kwam ik aan in Flagstaff, werd opgehaald door Alllison, die voor ACE werkt. ACE heeft vier appartementen in Flagstaff waar alle vrijwilligers een bed toegewezen krijgen voor de periode dat ze in Arizona zijn en voor ACE werken. In een appartement wonen 16 vrijwilligers. Vier in een kamer en elke kamer heeft een badkamer erbij.

Kazuko, een werknemer van de organisatie ter plekke, vroeg of ik een backpack bij me had en ook of ik 6 liter water kon meenemen, of ik dus flessen had en een goede kleine rugzak waar dat allemaal inpaste. Ehm, nee Kazuko, niet echt. Ik had wel een informationsheet gekregen, maar daar stond dit helemaal niet op. Grote backback en 6 liter water sjouwen? Oh god, waar ben ik aan begonnen? Ik kon wel wat lenen en Kazuko bracht me naar de supermarkt zodat ik die waterflessen kon kopen. Ik kreeg een tent en volgende morgen zou ik met 10 anderen naar de South Rim gaan, dat is waar je die mooie uitkijkposten hebt over de Grand Canyon. Het project was maar 4 dagen, daarna zou ik terugkomen in Flagstaff en hier 5 dagen vrij hebben voordat mijn andere project begon.

De volgende ochtend ontmoette ik de andere vrijwilligers en vertrokken we om half 8 naar de South Rim. Aangekomen op de camping hadden we precies een half uur om onze tent op te zetten en een lunch klaar te maken. Onze groepsleider was Stina, een Zweeds meisje. Daarna weer terug in het busje naar onze werkplek langs het spoor. Daar moesten we onkruid wieden. Kennelijk is er een plantje dat alle andere planten afmaakt en men is bang dat het in de Canyon kruipt. De naam ben ik vergeten, maar ik weet wel nog steeds hoe het eruit ziet en kan het uit duizenden onderscheiden. Toen ik 3 maanden laten in Australië kwam zag ik hele bomen van deze plant! We hadden een half uur lunchbreak met een prachtig uitzicht over de Grand Canyon.

Ik werkte op een van de mooiste plekken van de wereld. Het zonnetje scheen overdag en de canyon lag er prachtig bij onder een strak helderblauwe lucht. We werkten ook in de planten nursery en we moesten zaden verzamelen. Elke dag hadden we lunch op een plek waar normale toeristen niet komen of 1000 dollar voor betalen om erheen te worden geleid. 's Nachts was het KOUD! IJzig koud. Gelukkig maar dat ik een slaapzak had tot -15! Dit project ging heel snel voorbij, ja het waren ook maar 4 dagen en voordat ik het wist was ik weer in Flagstaff.

Mijn bed behoorde kennelijk aan iemand anders toe en ik verhuisde naar een andere kamer. Voor 1 nachtje maar totdat die persoon van dat bed weer terug zou komen. Gelukkig heb ik daarna een bed en appartement toegewezen gekregen en hoefde ik niet meer te verhuizen. Twee meiden die met mij naar de South Rim waren gegaan, een Nederlandse en een Finse, hadden het plan om naar Las Vegas te gaan en ze huurden een auto voor 3 dagen. Ik mocht ook mee. Tussen de projecten door en het harde werken heb je tijd om de rest van de southwest te ontdekken. Zo wordt je verblijf in Amerika wel heel veelzijdig!

Op het rooster had ik gezien dat mijn volgende project Tonto National Park was, in het zuiden van Arizona. Beter dacht ik, want daar is het warmer. Dit was een 8-daags project. Het Nederlandse meisje waar ik onderhand bevriend mee was geraakt ging hier ook heen en ook de japanner die ons vergezelde naar de South Rim was van de partij. De rest van de vrijwilligers kende ik (nog) niet.

Tonto National forest is net een sprookje. De echte desert. Je hebt het gezien in boeken en op televisie, maar het is niet te vergelijken met de realiteit. Tonto national forest heeft een mysterieuze gloed over zich en het lijkt wel alsof je tussen droom en werkelijkheid leeft. Onze tenten stonden op een plekje aan de Arizona trail. Die loopt van de grens met Mexico helemaal door Arizona naar boven tot aan de grens met Utah. Er waren dry-toilets, dat zijn dus gewoon gaten in de grond. Voor water moesten we een stuk terug rijden, daar was een pompstation. Onze groepsleider was Ronny. Heel anders dat de vorige, Stina. Hij was heel relaxed en zat ons minder achter onze broek. Dit project had een hele Happy Crew. 2 Denen, 2 Japanners, 2 Amerikanen, 1 Duitse, 1 Engelsman, 1 Belg en 2 Nederlanders. We begonnen hier aan het vrijmaken van een deel van de Arizona trail. Door de jaren heen is deze trail helemaal dicht gegroeid. We gingen hem te lijf voor 8 dagen. De zon was gloeiend heet en iedereen zocht steeds naar schaduw. Het was zweten. We werkten van 8 tot 5 met een uur lunchpauze en dan nog eens 2x een kwartier, maar Ronny was hier makkelijk in. We sjokten door de desert en hakten hier en daar bomen en bosjes om. Pas op voor de schorpioenen, slangen en de terangela's, want ja die waren er volop! Het was hard werk maar het waren heerlijke dagen. 's Avonds koken met z'n allen en daarna om het kampvuur, kletsen en spelletjes doen. De nachten waren mild en de lucht was zo helder. Hoeveel vallende sterren heb ik wel niet gezien? De week in Tonto ging veel te snel voorbij. We sloten het project af met een duik in het Roosevelt meer dat op de route naar Flagstaff lag.

Terug in Flagstaff had ik 6 dagen vrij voor mijn volgende project in Nevada aan Lake Mead. Vlak bij Las Vegas, geen sterren daar dus. Daarna weer 6 dagen vrijheid in Flagstaff voordat ik naar Prescott National forest ging. Dat was ook een prachtige plek om te werken. Vaak stond ik zomaar op de top van de berg te dromen terwijl ik naar het uitzicht keek. Dar er nog steeds plaatsen zijn van zulke ongerepte natuur in een maatschappij als de Verenigde Staten?! Prescott was wel heel koud 's nachts, zo koud dat iedereen meteen na het eten zijn bed in dook. Maar dat moest ook wel want we hadden weer een zware werkdag voor de boeg. Soms in Prescott, terwijl ik een andere berg beklom met een rugzak vol water om half 8 's ochtends, dacht ik: Waarom wilde ik dit ook al weer doen? Waarom doe ik dit? Ik kap ermee hoor! Maar als je dan aan de andere kant van de berg terecht komt en het uitzicht ziet dan was die zware tocht het wel dubbel en dwars waard!

Al met al ging mijn tijd in Arizona heel snel voorbij en voordat ik het wist ging ik verder op mijn reis door de Southwest. Ik raad dit project, A.C.E Grand canyon zoals het wordt genoemd bij SIW, zeker aan. Wees er wel op voorbereid dat het hard fysiek werk is en dat de 'setting' anders is dan met normale SIW projecten. Na 6 weken met ACE te hebben gewerkt had ik echte spierballen gekregen en gelukkig ook een paar goede nieuwe vrienden. Het is een geweldige ervaring. Je komt op plekken waar mensen vele dollars voor neertellen! De natuur is overweldigend mooi en laat je zien dat er ook nog zoveel moois is in deze wereld. Een nieuwe levenservaring erbij, SIW bedankt!