 |
 |
 |
|
Nieuwsgierig waren we, toen we samen met Denny Kroeze van Staatsbosbeheer het terrein van de natuurcamping opreden en de twee legertenten zagen staan. Deze tenten zouden de komende twee weken dienen als slaapplaats voor onze vrijwilligers. Wij waren er een dag eerder, om voorbereidingen te treffen. In het dorp Wijnjewoude, waar we het dichtst bij zaten, ging onze komst als een lopend vuurtje rond. In de supermarkt werden we door dorpsbewoners aangesproken over bepaalde lanen en bospaden, en waarom daar bepaalde planten groeiden. Mensen hadden ons duidelijk meteen geïntegreerd bij Staatsbosbeheer. Aankomst Op zaterdag kwamen onze deelnemers over de hele dag verspreid binnendruppelen. Letterlijk, want het regende, en dat zou de komende drie dagen ook niet stoppen. Nadat ze een slaapplekje hadden uitgezocht, kwamen ze samen in de door Staatsbosbeheer aan ons ter beschikking gestelde schuur. Daar begonnen ze spontaan alfabetten met elkaar uit te wisselen aan de grote tafel. De sfeer was meteen erg gemoedelijk en dat is het hele project zo gebleven. Dat eerste weekend was nat en koud en een van de tenten was lek, dus ons oplossend vermogen en onze flexibiliteit werden meteen op de proef gesteld. Ook de groep kreeg twee zware nachten te verduren, waardoor wel het groepsproces mooi op gang kwam. Niemand klaagde en iedereen wilde alles doen om te helpen. Samen met Denny hebben we gezorgd voor twee nieuwe tenten, met houten vloer. Via het Rode Kruis kregen we voor elke deelnemer twee dekens. We hebben ons verwonderd over hoe bereid mensen zijn om mee te werken als je iets nodig blijkt te hebben voor vrijwilligers. Fijn om te merken! De rest van de tijd sliepen ze als roosjes, lekker warm en droog. Fietsen Op zondag kregen een aantal mensen fietsles en een aantal anderen les in banden plakken. De enige van de groep die eerder nog niet kon fietsen, ging maandag met de fietstocht dapper voorop. Begeleid door zo’n beetje de hele groep heeft ze de drie uur durende tocht zelf gefietst. Wat waren we trots op haar! (We fietsten door het gebied waar we ook zouden gaan werken. Onderweg vertelde Denny over de omgeving.)
Werk Herhaaldelijk begeleid door kreten als ‘Impossible is nothing!’ en ‘We can do it!’ werden de dikste bomen omgezaagd. Voornamelijk door twee meiden (een uit Spanje en een uit Frankrijk), die elkaar helemaal vonden in het samen bomen zagen. Als we in onze vrije tijd ergens fietsten, keken ze ook steeds langs de weg welke bomen ze wilden omzagen… Ook de andere vrijwilligers werkten hard voor Staatsbosbeheer. Er werden grotere en kleinere bomen omgezaagd en struiken verwijderd. De ene keer om een laan weer op te fraaien en het zicht beter te maken, de andere keer voor het vrij en weer zichtbaar maken van een poel, dan weer om over een aantal jaren weer heide te kunnen laten groeien. De kleinere boompjes werden in kleinere stukken gezaagd om te kunnen gebruiken op de vuurplaats op de camping. De verdeling ging als vanzelf: mensen kozen zelf hun gereedschap, gingen aan de slag en hielpen elkaar met grotere bomen waar nodig.
Teken Ook na het werk hielpen ze elkaar. Aangezien we in een gebied werkten waar veel teken zaten, vroegen we ze elkaar elke dag op teken te controleren. Nadat er op de eerste dag al twee teken gevonden werden, hebben ze dit vervolgens elke dag gedaan. Maar goed ook, want er volgden er nog een aantal. Gelukkig was onze Taiwaneese gespecialiseerd in het verwijderen van teken, dus zij werd er elke keer als een zuster bij geroepen als er weer eentje gevonden was. Zo konden alle teken vakkundig worden verwijderd met de tekenpincet.
Corvee Het eerste weekend hebben we een corveerooster gemaakt, waarop iedereen zelf zijn of haar naam meerdere malen mocht invullen. Elke dag hadden er drie mensen ‘duty’: zij zorgden dat het ontbijt en de lunch klaarstonden, gingen boodschappen doen (met een van de begeleiders erbij), kookten ’s avonds en wasten af. Vanaf de eerste dag ontstond al de traditie om een gerecht te koken uit hun eigen land. Zo hebben we Koreaans gegeten (deze jongen had ook echt een hele tas vol eten uit Korea meegenomen, inclusief stokjes), Frans, Italiaans, Spaans, Canadees, Russisch, Servisch en Turks. Fantastisch dat ze gerechten wisten te bereiden uit hun eigen land met allemaal producten uit een Nederlandse supermarkt. En ook erg leuk om op deze manier kennis te maken met al die verschillende culturen!
Vrije tijd Op de eerste zondag hebben we ze gevraagd wat ze allemaal van Nederland zouden willen zien en wat ze wilden doen. We hebben opgeschreven wat ze zeiden en geprobeerd zoveel mogelijk daarvan ook daadwerkelijk te doen. Zo zijn we gaan midgetgolfen, zwemmen, en kanoën. Ook zijn we een dagje naar Groningen geweest, waar iedereen in groepjes zijn eigen weg ging. We hebben het gevangenismuseum in Veenhuizen bezocht, een lokale braderie, en de molen en het museum voor oude gereedschappen in Makkinga. Ze vonden al die oude Nederlandse traditie prachtig! Ook een bezoek aan de lokale kroeg mocht natuurlijk niet ontbreken. De lokale bevolking keek haar ogen uit bij het met hart en ziel zingen van karaokeliedjes door onze Japanner.
Herkend! Als we gingen fietsen naar het werk droegen we veiligheidshesjes van Staatsbosbeheer. Ook als we verder weg gingen en niet werkten, deden ze die automatisch aan. We hebben een paar keer in lokale kranten gestaan, ook met foto. De molen in Makkinga was 10 km, dus daar hebben we een mooie fietstocht van gemaakt. Toen we even stopten bij een sluis om te kijken hoe dat werkte, kwam er spontaan een vrouw haar huis uit en vroeg of wij ‘de buitenlandse vrijwilligers’ waren. Ze had ons aan onze hesjes herkend uit de krant. We stonden net weer met een nieuw artikel in een andere krant, die we zelf nog niet hadden. De vrouw haalde meteen een krant die zij extra had voor ons op, en belde bij buren aan voor extra kranten. Ze kwam ook even een praatje maken met de vrijwilligers. Dat was leuk!
Laatste avond We wilden het project graag feestelijk afsluiten, dus nodigden we de laatste avond ook alle medewerkers uit van Staatsbosbeheer die ons gedurende het project hadden bijgestaan. Met zijn allen samen hebben we gegeten en elkaar bedankt. Met de groep hebben we er voor de laatste keer een feestje van gemaakt! |
