|
"Zijn jullie de toeristen?" Dat waren de eerste woorden van de kinderen, die ons met open armen ontvingen en ons per sé wilden helpen onze koffers naar binnen te dragen. Ja, wij waren de Toeristen. De Toeristen die zelf niet wisten dat ze op reis waren, op weg naar een ander land, dat steeds meer de vorm kreeg van een zekere wereldreis...
De andere Toeristen zouden in de loop van de dag komen. Het was 35 graden, warm, warm, warm… We waren in Afrika. De Toeristen moesten van ver komen, er was geen bushalte tegenover het AZC (Asielzoekerscentrum). We waren een beetje bezorgd, ‘kunnen ze de weg wel vinden hiernaartoe?’. Voor de zekerheid maakten we bordjes vanaf de bushalte tot aan het AZC om hun op deze manier de weg te wijzen. De kinderen wilden ook nu weer helpen, terwijl we nog steeds niets voor hen hadden gedaan. ‘We wachten ze bij de bushalte op en brengen ze naar jullie’.
We waren welkom in dit land van warmte en gastvrijheid
Op tafel hadden we pannenkoeken met spek en kaas staan, gemaakt door de Nederlandse van Perzische afkomst Shekufeh, één van de begeleidsters, verder nog Friese suikerbrood, bezorgd door de Hollandse Kantinka, de andere begeleidster. Uiteraard konden de dropjes niet ontbreken. De Toeristen druppelden één voor één binnen. Eerst hadden we een verhitte Française, daarop volgenden twee temperamentvolle Italiaanse vrouwen, vervolgens twee buigende Japanners, twee vrolijke Belgen, en een ijskoude stoere Finse dame. De Mexicaan Juan (later Don Juan), die was er nog niet. Uitgerekend die avond aten we Mexicaans, de feestelijke maaltijd! De eerste avond was heel ontspannend, geen gekke naamspelletjes gedaan, maar net als in een café, gezellig gekletst met vreemden.
Het eerste weekend: de regels
Na een uitgebreid ontbijt, was het tijd voor de regels van het project: de Do’s en DoNot’s. Katinka en ik maakten de groep duidelijk dat we slechts de verantwoordelijken waren voor dit project, en dat wij als contactpersoon konden worden gezien tussen hen en Janny, een bijzonder vriendelijke vrouw die zich onder andere bezighield met de activiteiten op het AZC. Voor de duidelijkheid zeiden we dat niet alleen Katinka en ik de organisatie waren, maar dat eigenlijk de hele groep de organisatie was. Met z’n allen moesten we er iets van maken. Verder afgesproken dat we elke dag om 11:00 uur een meeting hadden, oftewel, de vergadering. Waarin we onder andere zouden bespreken wat we die dag voor activiteiten gingen doen, wie boodschappen ging doen en wie er ging koken (we konden fietsen lenen bij een fietsenzaak in het centrum, een soort van sponsoring). Algauw maakte ik een lijst met wie wanneer corveedienst had, en wie er ging koken. Op deze manier konden we de tijd gedurende de meeting effectiever besteden aan andere belangrijkere punten. Aan het einde van deze meeting gingen we brainstormen over de activiteiten die we konden gaan doen gedurende deze twee weken, dat waren onder andere: voetbaltoernooi, olympische spelen, waterspelen, een Japanse middag, Perzische avond een modeshow (creatiefmet vuilniszakken) en quizavond (met workshops en live muziek).
Na het brainstormen gingen we ons ontspannen door ons in te spannen, namelijk elkaars namen onthouden met behulp van het nog altijd geslaagde spel: krantenmeppen. Dat was lachen, gieren, en brullen. Ook vandaag was het heel erg warm, dus hebben we die middag nog gezwommen in Klein Zwitserland (een meertje in de buurt). Die nacht arriveerde Juan, met een mand Mexicaanse lekkernijen en tequila….
Lachen, gieren en brullen
Dat ‘lachen, gieren en brullen’ deden we twee weken lang. Alle uitgevoerde activiteiten zijn zeer goed geslaagd. Improviseren is een must! Vergeet niet, dat De Allerbelangrijkste Activiteit is het creëren van een ontspannen, gezellige, zeer vertrouwde omgeving voor de kinderen en de vrijwilligers. Als dat in orde is, komt de rest vanzelf wel. Het project hebben we afgesloten met een dansavond met live muziek voor alle bewoners, met daaraan voorafgaande workshops streetdance en body jam. Het was een groot succes! Omdat dit project vrij intensief en geestelijk zwaar is voor de groep, is het nodig om met de vrijwilligers leuke dingen te doen. Bijvoorbeeld ’s avonds met z’n allen naar een cafeetje gaan, zorgen voor kaarsjes, muziek, een biertje of wijn, grappige spelletjes, etc. We zijn nog een weekendje naar Groningen gegaan, dat was overigens erg goedkoop. Samen met Janny zijn we wezen skûtsjesilen. Dat was echt super! Die dag hebben we een mooie zonsondergang met elkaar gedeeld…..
Dit project bleek een reis te zijn dwars door het hart, wees voorbereid.
Aankomende begeleiders, veel plezier en geniet ervan!
|
Nederland
