Workshops geven in Polen

with Geen reacties

Een onvergetelijk, leerzaam én gefinancierd buitenlands avontuur ligt voor je klaar: Waar wacht je nog op?!
Jpeg

 

“Na koudwatervrees bleek mijn tijd in Polen een warm bad”

Paul ging naar Polen en gaf workshops op scholen.

Een jaar lang naar het buitenland om vrijwilligerswerk te doen... Het is wat ongebruikelijk, maar ik koos er toch voor. Ik ben namelijk een jaar lang in de Poolse hoofdstad Warschau actief geweest als vrijwilliger. Ik vond het na het afronden van mijn studie hoog tijd voor een tussenjaar. Daarnaast is het natuurlijk een waanzinnige kans jezelf te ontwikkelen, talen te leren en nieuwe vrienden te maken.

Zo gezegd, zo gedaan? Nee, eigenlijk niet. Het moment dat jij je klaarmaakt voor de veiligheidscontrole op het vliegveld en tegelijkertijd nog een keer zwaait naar je familie is lastig. Echter langzaam maar zeker sloegen de zenuwen om in nieuwsgierigheid naar mijn nieuwe leven in Polen. Na de vliegreis werd ik opgewacht door mijn coördinator en werd ik naar mijn flat gebracht. Ik was de eerste, dus ik zag mijn huisgenoten - en tevens mede vrijwilligers - één voor één binnenkomen. Spannend, maar het stelde mij gerust dat dit moment eigenlijk voor iedereen spannend is. Uiteindelijk zijn wij met zijn allen naar de dichtstbijzijnde supermarkt gegaan en hebben we samen een diner gemaakt. Smacznego (Eet smakelijk!)

Na een introductieweek waarin ik de stad, mijn collega's en mijn huisgenoten heb leren kennen, was het tijd voor het echte werk. Er werd mij en mijn directe mede vrijwilliger uitgelegd wat er precies van ons verwacht werd. Dat kwam samengevat in twee woorden neer op het volgende: Workshops geven. De thema's van de workshops waren uiteindelijk voornamelijk onze thuislanden en de EU. Via internet konden scholen door heel Polen ons uitnodigen om de workshops te geven aan hun leerlingen. Het nuttige en aangename wordt zo verenigd: reizen en werken. Ik heb zo mooie, onbekende dorpen ontdekt en heb ontzettend veel waardering en voldoening teruggekregen door de scholen. Die voldoening ontving ik ook uit het contact met mijn nieuwe vrienden en mede vrijwilligers. Doordat er bij de stichting waar ik werkzaam was (indirect) veel internationale vrijwilligers actief waren, was het makkelijk vrienden maken. Maar daarnaast heb ik geprofiteerd van het leven in de hoofdstad. Vanzelfsprekend zijn er daar veel activiteiten, en ook voor de niet-Poolse bevolking. Door champagneproeverijen, monopoly-avonden, colleges of gewoon feestjes ontmoette ik nieuwe vrienden, maar wederom voornamelijk van niet-Poolse afkomst. Om in contact te komen met Polen, besloot ik een klein beetje de taal te leren via 'tandems'. Regelmatig sprak ik af om met een Pool die geïnteresseerd was om Nederlands te leren en zo leerden we beiden - tijdens het koffie leuten - een woordje over de grens. Last but not least had ik goed contact met mijn buurman. Gelukkig maar, want een goede buur is tijdens een EVS-avontuur soms beter dan een verre vriend.

Een jaar lang naar het buitenland. Het klinkt ontzettend lang, maar andere oud-EVS'ers zullen het kunnen beamen: de tijd vliegt voorbij. De reisjes, borrels, trainingen en bovenal vrienden zullen me altijd bijblijven. Eén ding zal echter dagelijks van toegevoegde waarde voor me zijn: zelfredzaamheid. Ik kan mij kennelijk redden in een ander land, met een andere taal en cultuur en bovenal heb ik geleerd om met een beperkt budget rond te komen en een huishouden te runnen in een internationaal gezelschap. Kortom, EVS heeft mij veel plezier en wijsheid gebracht. Voor de twijfelaars adviseer ik het volgende: Doen!

Ook een onvergetelijke ervaring opdoen?

Maak kennis met de mogelijkheden van European Voluntary Service

 meer informatie

Deel dit ervaringsverhaal: