SIW & de coronacrisis: klik hier voor veelgestelde vragen

Werken op een plantage in Cambodja!

Een onvergetelijk maar niet altijd even verantwoord avontuur!
Waarom dit project?

Er zijn meerdere redenen waarom ik voor dit project heb gekozen, ik heb een voorliefde voor Azië, haar cultuur en natuur en het heerlijke eten! Cambodja was voor mij een nieuw land en sprak mij ook aan omdat het iets minder ontwikkeld en bereisd wordt dan de andere Aziatische landen en daardoor authentieker is. Daarnaast houd ik mij vanuit mijn werk en intrinsieke motivatie veel bezig met natuurontwikkeling en wilde ik een steentje bijdragen aan de lokale milieubewegingen.

Waarom SIW?

Mijn ervaring met SIW gaat al zo’n 18 jaar terug. Tijdens mijn studie heb ik aan projecten in Duitsland en IJsland deelgenomen. Daarna ben ik actief geweest als kampbegeleider en in de Nederlandse Projecten Groep. Aan alle projecten heb ik mooie herinneringen en ervaringen overgehouden.

In korte tijd doe je een flinke dosis levenservaring op en ontmoet je vrienden voor het leven!
De ontvangst

Omdat ik zelf al door Azië aan het rondreizen was, en al in de buurt van de project locatie, was de start van het project anders dan de andere deelnemers. De vrijwilligers werden namelijk in de hoofdstad Phnom Penh opgevangen en hebben op het kantoor van de CYA een introductie gekregen. Ik was reeds in het zuiden van Cambodia en heb ze op de locatie zelf pas ontmoet. Hierdoor miste ik wel een deel van de informatie. De groep kwam ’s avonds laat pas op de locatie aan. De groep bestond grotendeels uit Japanners van begin 20, 2 Cambodjanen en een Frans meisje. De volgende dag kregen we een rondleiding door het dorp en de mangroveplantage. Ook kregen we een korte introductie in de Khmer cultuur en leerden we enkele zinnetjes en uitdrukkingen, dat was erg leuk!

Werk aan de winkel!

Tijdens het project verbleven we in de mangrove, het was een soort bungalowkamp op palen waar veel Khmer in het weekend op vakantie gaan. Het was leuk om zo dicht op de lokale cultuur te zitten. We werkten een halve dag op de plantage zelf en gingen ook regelmatig per boot boompjes planten en zaden verzamelen verder het gebied in of richting de zee. We zaten de hele dag tot zeker onze knieën in de modder en soms verder onder water. Veel van de vrijwilligers hadden geen surfschoentjes o.i.d. om hun voeten te beschermen en liepen daardoor verwondingen op. Omdat ik een EHBO uitrusting mee had heb ik een aantal vrijwillgers geholpen, ontsmet en ingebonden. Er waren grote krabben, octopussen en slangen dus het was echt een avontuur en niet altijd even veilig. Ook veel afval en uitwerpselen kwamen in het water terecht, dat is enigszins brak door de aanwezigheid van de zee maar wel heel smerig.

Onvergetelijke momenten

Het hele project was een bijzondere ervaring, de fantastische spraakverwarringen, cultuurverschillen en het enthousiasme van de Japanners. De boompjes die we aanplantten en de octopus die we hebben gezien en een Japanner met een krab aan z’n teen. Tijdens het project ben ik helaas goed ziek geworden en ben ik naar een stad in de buurt gegaan omdat er geen goede gezondheidszorg in de buurt was. Het eten werd soms ’s middags bereid en stond dan in de hitte onafgedekt op ons te wachtten,  omdat er geen koelkast was. Wat niet werd opgegeten kregen we de volgende dag nogmaals voorgeschoteld. Er was geen warm water en de afwas gebeurde met grondwater dat lokaal werd opgepompt. Een goed recept voor een flinke voedselvergiftiging.


Deel dit ervaringsverhaal