Een van de deelnemers had autisme, waardoor hij het moeilijk vond vrienden te maken. De laatste dag vertelde hij in tranen dat hij zo blij was dat hij vrienden heeft kunnen maken tijdens het project. Dit raakte mij ontzettend en ik ben heel blij dat ik een project mede mogelijk heb kunnen maken waarin het maken van echt contact mogelijk was

 

 

“De eerste dag van het project zat ik vol gezonde spanning. Ik hoopte op gemotiveerde deelnemers. En dat waren ze ook! “

Afgelopen augustus heb ik voor de tweede keer een vrijwilligersproject van SIW begeleid. Dit project was in veel opzichten compleet anders dan het eerste project dat ik begeleidde, maar er zijn een paar belangrijke overeenkomsten. Net als vorig jaar heb ik mezelf uitgedaagd, interessante vrienden gemaakt en ben ik veel wijzer geworden over wat mensen met elkaar verbindt. Dit jaar was ik één van de twee begeleiders van het Emmaus Haarzuilens project. Emmaus is zowel een kringloopketen als een woon/werk gemeenschap waar spullen en mensen een tweede kans krijgen. We woonden met de bewoners en zorgden er samen voor dat de tweedehandsspullen een plekje kregen in de winkels en dat deze er goed uit zagen.

De eerste dag van het project zat ik vol gezonde spanning en was ik in afwachting van de deelnemers. Ik hoopte ontzettend op deelnemers die gemotiveerd waren om hun cultuur te delen, nieuwe vrienden te maken en het project een succes te maken. En dat waren ze ook! Ik heb ontzettend genoten van de cultuuravonden die iedere deelnemer organiseerde. Van kijken naar een informatieve presentatie over Servië tot het maken van origami-zwanen onder het genot van Japanse muziek en snoepjes. Het was super leuk om een klein beetje van ieder land te kunnen ervaren. En op onze beurt hebben wij als begeleiders ook geprobeerd om de deelnemers wat van de Nederlandse cultuur te laten proeven. In letterlijke zin tijdens de maaltijden, maar ook in tripjes naar Amsterdam, het beklimmen van de Domtoren en het kanoën in de Utrechtse grachten.

Doordat je twee weken met elkaar samenleeft en werkt krijg je al snel een bepaalde dynamiek met elkaar. In het begin zie je vooral de verschillen. Bepaalde gebruiken die voor de één doodnormaal zijn, daar kijkt de ander raar van op. Door nieuwsgierig te zijn naar de ander en belangstelling te tonen leer je veel van elkaar. Uiteindelijk zie je dat er meer is dat ons verbindt dan onderscheidt. Ik hoorde van de deelnemers dat ze het nut van het werk niet zozeer zagen in het ophalen van tweedehands meubels of het sorteren van tweedehands kleding, maar meer in het contact maken met de bewoners van Emmaus. Zo hoorde ik van een deelnemer uit Turkije dat hij erg gelukkig werd toen hij dankbaarheid zag in de ogen van een bewoner.

Wat het meest indruk op mij heeft gemaakt is het volgende. Een deelnemer uit Servië vertelde dat hij het moeilijk vindt om vrienden te maken en deze ook niet heeft in zijn thuisland. Door zijn autisme wordt hij vaak niet goed begrepen. Ik had daar de eerste dagen ook veel moeite mee. De laatste dag vertelde hij in tranen dat hij zo blij was dat hij vrienden heeft kunnen maken tijdens het project. Dit raakte mij ontzettend en ik ben heel blij dat ik een project mede mogelijk heb kunnen maken waarin het maken van echt contact mogelijk was!

Wil jij ook projectbegeleider worden?

Neem contact met ons op voor de mogelijkheden!